Het zachte Loslaten
Het zachte Loslaten
Als de dag komtdat mijn kleine lijfje moe wordt
en de pijn mij weghoudt
van de rust die ik zo nodig heb,
beloof me dan
dat je zult doen
wat liefde vraagt.
Want deze laatste strijd
kan ik niet winnen.
Ik weet dat je hart zal breken
en dat je tranen vrij zullen stromen.
Maar laat je verdriet je niet tegenhouden,
want vandaag…
meer dan ooit…
is het jouw liefde
die de deur mag openen.
We deelden zoveel mooie jaren samen…
dagen vol spel, warmte en troost,
en stille momenten
waarin woorden niet nodig waren.
Wat hierna komt
maakt mij niet bang.
Maar blijven lijden
kan ik niet meer dragen.
Het is tijd, lief baasje…
laat me zachtjes gaan.
Breng me naar een plek
waar de pijn niet langer groeit.
Blijf bij mij tot mijn laatste adem
en houd me dicht tegen je aan.
Spreek nog één keer
met die stem
die altijd mijn thuis is geweest.
Tot mijn ogen langzaam sluiten
en ik rust vind
in jouw nabijheid.
Ooit zal je begrijpen
dat wat je deed
geen afscheid was,
maar een daad
van pure liefde.
Een laatste geschenk.
Mijn staart zal hier
niet meer zwaaien,
mijn pootjes
zullen geen sporen meer achterlaten in huis…
maar ik ben vrij.
Vrij van pijn.
En waar liefde woont
verdwijn ik niet.
Ik leef verder in jouw hart,
in herinneringen die blijven glanzen
als kleine sterrenpootjes
in de nacht.
Huil gerust, mijn liefste.
Onze band
is sterker dan tijd.
We waren één,
jij en ik.
Laat me nu gaan…
maar voel in je hart:
dit is geen echt vaarwel.
Reacties
Een reactie posten