OVERLIJDEN VAN MADAME DE POMPADADOUR ~ 15 APRIL 1764
Jeanne Antoinette Poisson ~ Madame de Pompadour ~ was de minnares, vriendin en adviseur van Lodewijk XV.Ze bleef bij hem, tot aan haar dood in 1764.
Geïntroduceerd aan het hof door goed geplaatste connecties, trok ze de aandacht van de koning en werd al snel zijn officiële minnares.
Voor haar gaf Lodewijk XV opdracht voor het Petit Trianon, dat een privé-oase van rust werd.
Jeanne werd op 29 december 1721 in Parijs geboren als zoon van François Poisson en zijn vrouw Madeleine de la Motte.Op 5-jarige leeftijd werd Jeanne Antoinette gestuurd om het beste kwaliteitsonderwijs van de dag te krijgen in een klooster in Poissy, waar ze bewondering kreeg voor haar humor en charme.
Gedurende deze tijd nam haar moeder haar mee naar een waarzegger, Madame de Lebon, die voorspelde dat het meisje op een dag zou regeren over het hart van een koning.
Voortaan werd ze bekend als Reinette, wat "kleine koningin" betekent
Op negentienjarige leeftijd trouwde Jeanne op 15 december 1740 met Charles Guillame Le Normant d'Étiolles.Eenmaal getrouwd, werd Le Normant d'Étiolles hartstochtelijk verliefd op zijn vrouw.
Het echtpaar kreeg een zoon die op jonge leeftijd stierf en een dochter, Alexandrine, geboren in 1744, die stierf op negenjarige leeftijd.
In 1745 werd Jeanne uitgenodigd voor het grote gemaskerde bal, dat werd gehouden om het huwelijk van de Dauphin Louis Ferdinand te vieren.Hier trok ze de aandacht van koning Lodewijk XV en hij was meteen verliefd.
Later datzelfde jaar bracht hij haar naar het paleis van Versailles en voorzag haar van een appartement net boven het zijne.
Een geheime trap gaf de vorst toegang tot het appartement van zijn minnares, zonder gezien te worden.
In juli schonk hij haar het landgoed Pompadour en benoemde haar tot markiezin, waarmee hij haar in september 1745 officieel aan het hof presenteerde.Madame de Pompadour had een voorliefde voor truffelsoep, chocolade en champagne, maar ze was geen domme idioot, ze wilde ook graag haar intellect voeden.
Haar burgerlijke, niet-aristocratische wortels kregen echter al snel harde kritiek van bepaalde leden van de adel.
Tijdens de jaren 1750 was Jeanne niet langer de minnares van de koning, maar behield ze aanzienlijke invloed op de vorst, en ze bleven de beste vrienden.Nadat ze in 1751 naar de begane grond van de hoofdvleugel van Versailles was verhuisd, veranderde haar rol van minnares in vertrouwelinge.
Jeanne hield toezicht op nieuwbouwprojecten en hield zich voornamelijk bezig met haar bescherming van de kunsten.
In 1756 leende Jeanne haar steun aan de oprichting van Place Louis XV, nu bekend als Place de la Concorde.Jeanne haalde ook de koning over om de Petit Trianon te bouwen op het terrein van Versailles.
Twee jaar later, in 1753, kocht Lodewijk XV het Hôtel d'Evreux - nu bekend als het Elysée-paleis - voor haar als verblijfplaats tijdens een bezoek aan Parijs.
Lodewijk XV bleef Jeanne toegewijd tot haar dood aan tuberculose op 15 april 1764, op tweeënveertigjarige leeftijd.Louis had haar zelfs tijdens haar ziekte verzorgd.
Zelfs haar vijanden bewonderden haar moed tijdens haar laatste, pijnlijke weken.
De koning was enorm aangeslagen door het einde van deze "twintigjarige vriendschap".Kijkend naar de regen tijdens het vertrek van de doodskist van zijn ex-minnares uit Versailles, zei de verwoeste koning naar verluidt:
'De markiezin zal geen goed weer hebben voor haar reis.'
"De markiezin zal geen goed weer hebben voor haar reis".
Ze werd begraven op het Couvent des Capucines in Parijs.
.
.
Madame de Pompadour als 'Diana de jaagster' door Jean~Marc Nattier 1746
Reacties
Een reactie posten