Op een gegeven moment

 Op een gegeven moment kom je er achter dat je je kind... van hoe het vroeger was mist, eigenlijk alles van vroeger mist.

Niet het kind wie ze nu zijn.
Langzamerhand verdwijnt het gevoel van liefde, tenminste bij mij.
Het enige wat niet wil slijten... is het gemis en de liefde van mijn kleinkind, dat wordt alleen maar scherper en pijnlijker.

Zoveel verloren tijd, tijd die nooit meer terug is te halen.

Die eenzaamheid, niets kan dat opvullen.
Het gelukkige gevoel, de gezelligheid, de liefde, de zin in het leven, ben het kwijt.
Natuurlijk ga ik door... maar de sprankel is weg uit mijn leven. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster