Muziek is emotie

 

Muziek is emotie

Wat de toekomst voor ons in petto heeft, blijft altijd een mysterie. We weten dat wij mogen dromen, we kennen het principe dat wij zelf verantwoordelijk zijn voor wat ons toekomt, maar toch lijkt het leven vaak genoeg verassingen te geven waar wij niet om vroegen en die wij niet wensen. De toekomst kan ons angstig en onzeker maken. Daardoor krijgen wij de neiging om de boel onder controle te willen houden, vasthouden wat ons lief is. Daarmee geven we veel weerstand tegen die dingen die wij niet willen ervaren. De ironie van het geheel is dat juist onze weerstand kracht geeft en macht aan de aspecten die we willen ontkennen.
En dan, als we hieruit een weg zoeken, komen de wijze woorden: "laat maar los wat je niet dient, geef de weerstand op en laat gaan. Zoek het vertrouwen in jezelf!" Ja, mooi verhaal. Hoe doe je dat dan?
Onze grootste bondgenoot op deze weg is muziek. Muziek raakt onze emoties, gedachten en onze kern en dat is precies waar het licht mag gaan schijnen. Pas als je werkelijk kijkt naar alles wat er van binnen beweegt - ALLES! - kun je het een plek geven. Waar komt de weerstand vandaan? Wat wil je voorkomen? Misschien wil je niet weer afgewezen worden. Misschien ben je het zat om het gevoel te ervaren niet gehoord of niet gezien te worden. Misschien komt steeds de ervaring terug dat je niet goed genoeg bent, wat er ook onder zit het mag gezien. Soms is het simpelweg benoemen van je angsten, je twijfels en jaloezieƫn al voldoende om er beweging in te geven.
Zet muziek aan die bij het moment past. De trillingen en klanken van de verschillen frequenties en instrumenten zullen datgene raken wat geraakt mag. Door het luisteren naar de tonen en het ervaren van de gevoelens die omhoog komen, geven we even geen aandacht aan de ratelende spraakwaterval van onze interne saboteur. Onderzoek vervolgens wat je voelt, welke verlangens het losmaakt. Stel het hart open, laat de diepe onvoorwaardelijke liefde stromen naar die delen van jezelf die de weerstand voeden.
Geloof in jezelf, lieve ziel. Erken waar je bent gekomen, wees dankbaar voor alles wat je al hebt mee gemaakt en ervaren. Het heeft je gebracht waar je bent. Ja, soms klein, onzeker, kwetsbaar en geraakt. In ons schuilt en enorme diepgang, een liefde zo groot dat we ons er nauwelijks een voorstelling van kunnen maken. Soms maken we misstappen, slechte keuzes, dat is zoals we mens zijn. Die zijn soms nodig in onze groei en ontwikkeling. Verwerp het niet, omarm het en heb jezelf lief. Lieve ziel, je doet het fantastisch! 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster