Een rouwproces

 Een rouwproces

Je mist de lach.
Je mist de gesprekken die je met elkaar had. De gezamenlijke uitjes, samen lachen, de knuffels.
Het lijfelijke is niet meer.

Een dierbare verliezen op welke leeftijd dan ook, het is altijd moeilijk.
Het heeft tijd nodig om het een plekje te geven.

Accepteer waar je in zit. Ben je boos, opstandig, verdrietig, alles is oké.
Maar vooral, praat erover en geef het een stem.

Elke dag wordt het milder, maar sommige dagen komt het weer keihard terug alsof het de dag van gisteren was dat je afscheid nemen moest.

Pak je rouwproces, een ieder doet dit op de eigen manier, er is geen tijd aan verbonden.

Maar, vergeet niet dat onze dierbaren prachtig in het licht zitten en het fijn hebben.

Niemand gaat dood, omdat we nooit dood zijn geweest.

We zijn een spiritueel wezen, we zijn trilling. We zijn een ziel en deze ziel wil aardse ervaringen op doen in een menselijk lichaam. Hij trekt iedere keer weer een mooi, nieuw jasje aan. Alles is met elkaar verbonden, dus ook onze overleden dierbaren zijn nog geregeld om ons heen. Nee, niet tastbaar, maar wel voelbaar. Hoe mooi is dat!

Mijn overleden vriendin vertelde mij dat ze geen pijn meer voelt, ze is vrij. Het is prachtig in het licht, maakte ze me duidelijk. Je kunt zelf creëren wat je wilt, het zijn prachtige kleuren en het voelt vredig.

Zo nu en dan komt ze mijn jongste overleden zus, mijn dochtertje en
ouders tegen om vervolgens weer verder te gaan.

Een ieder heeft het eigen groeiproces, ook in het licht.

Mocht jij op dit moment in een rouwproces zitten, dan wens ik jou heel veel licht, liefde en kracht toe.