Iemand schreef

 Na meer dan 3 jaar geen contact te hebben gehad met mijn 2 dochters en geen uitleg over het waarom, nam ik toch contact op en vroeg wat ze wilden dat ik met al hun jaarboeken en jeugdherinneringen...

Zei dat als ik niets van ze hoorde, ik ervan uit zou gaan dat ze het niet terug wilden en dat ik het zou weggooien.
Kreeg geen enkele reactie of bevestiging op mijn telefoontjes, sms'jes en e-mails. Hoorde ook al nooit iets als ik kaarten of cadeaus naar hen, hun echtgenoten en de kleinkinderen stuurde voor feestdagen en verjaardagen - niets.
Kon het toch niet over mijn hart verkrijgen om hun spullen weg te gooien, heb alles in een doos gestopt, samen met hun babyfoto's en de foto's van hen, door de jaren heen, en naar hen opgestuurd.
Geen kaartje.
Geen brief.
Geen uitleg.
Had geen woorden. Heb geen foto's van hen.... al meer dan 5 jaar niet gezien of gesproken.
Weet niet hoe mijn kleindochters eruit zien, was er bij toen ze geboren werden.
De foto's staan ​​in mijn geheugen gegrift en dat is genoeg... totdat ik ze ooit eens zie! 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster