Heb na jaren van vernedering

 Heb na jaren van vernedering schreef iemand, wat ik ook doe of gedaan heb, mijn grens getrokken, hoeveel pijn ook... hoe ik er door heen zit... hoe mij verstand zegt klaar omdat er geen weg meer is om te gaan.

Sinds deze week mijn grens gezet, wil in de spiegel kunnen kijken en mijn eigenwaarde hebben behouden.
Maar man, man wat doet het een pijn maar... of ik nu pijn heb van wat mij is aangedaan of dat ik pijn heb dat ik mijn grens trek, beide doet pijn, liever pijn mèt mijn eigenwaarde dan zonder, zo sta ik er in.
Geen idee hoe ik er door heen ga komen maar heb geen keus. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster