Het leven is veel te snel gegaan

 Het leven is veel te snel gegaan... Alsof de tijd haast had om hier te komen. ”

Soms ben ik verrast om terug te kijken en te zien hoeveel jaren er zonder waarschuwing voorbij zijn gegaan, hoeveel mensen onderweg zijn gebleven, hoeveel momenten verdwenen zonder dat ik het opmerkte. Het leven gaat lichtjes, stilzwijgend, als een zucht die niet tegen te houden is. En ik vraag me af of ik iets anders zou doen, of ik terug zou gaan naar dat kruispunt waar ik bang was, of ik nog wat langer zou blijven op de plekken waar ik gelukkig was, of ik die woorden zou zeggen die ik ooit uit trots of angst hield.
Maar dan snap ik dat alles, absoluut alles, zo moest gebeuren. Elke fout leerde me, elk afscheid maakte me sterker, elke stilte hielp me mezelf van binnen te horen. Zelfs de wonden hadden betekenis, want daaruit is de persoon die ik vandaag ben geboren. Niets was tevergeefs: niet de tranen, niet de struikels, niet de nachten dat ik dacht dat ik het niet meer kon.
Heb ik ergens spijt van? Misschien niet meer durven, niet strakker geknuffeld te hebben, niet "ik hou van je" gezegd te hebben toen het hart erom vroeg. Maar ik weet ook dat het leven bestaat uit onvolmaakte momenten die samen een uniek verhaal creƫren.
Yep, het leven gaat snel, veel te vaak.. maar er is nog tijd.
Tijd om zonder haast naar de hemel te kijken, om naar een lied te luisteren en het je te laten omhullen, om weer te voelen, lief te hebben zonder angst, om te lachen zonder maat.
Want zelfs als de klok niet stopt, is er altijd ruimte om langzaam te leven.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster