Ze zien het verkeerde niet in hun daden

 Ze zien het verkeerde niet in hun daden, omdat ze zich omringen met mensen die het normaliseren. Wanneer iemand ervoor kiest om in een kring van medeplichtigen te leven, hoeft hij of zij zijn of haar tekortkomingen nooit onder ogen te zien. In plaats van vrienden die hen aanspreken, houden ze zich op met mensen die lachen om hun wreedheid, hun leugens afdoen als "gewoon een grapje" of hun manipulatie vergoelijken als "slim zijn". Na verloop van tijd beginnen ze giftigheid te verwarren met kracht, arrogantie met zelfvertrouwen en disrespect met eerlijkheid. Ze beginnen te geloven dat hun manier van omgaan met anderen niet alleen acceptabel, maar ook op de een of andere manier bewonderenswaardig is, omdat niemand in hun kring het aandurft hen uit te dagen.

Wat ze niet beseffen, is dat deze valse comfortzone hen niet voor altijd beschermt – het verblindt hen alleen maar. Het schermt hen af ​​van de verantwoordelijkheid die echte groei vereist. En hoewel ze zich misschien machtig voelen in hun bubbel, is de schade die ze veroorzaken reëel, blijvend en diep pijnlijk voor degenen die het ondergaan. Vroeg of laat zullen ze mensen tegenkomen die hun daden niet zullen goedpraten, die niet zullen lachen om de pijn die ze veroorzaken en die de chaos die ze veroorzaken niet zullen normaliseren. Op dat moment zullen ze gedwongen worden een waarheid onder ogen te zien waar ze voor weggelopen zijn: medeplichtigen kunnen de verantwoordelijkheid even onderdrukken, maar ze kunnen de gevolgen van de pijn die je veroorzaakt nooit uitwissen.