Zie

 Zie,

de wind verstrooide
talloze gedachten gretig
alsof hij het niet kon
aanzien de verwarring
die veel pijn zaaide
de wind fluisterde zacht
woorden van heling
die aarzelend intrede deden
het donker helder maakte
brein aanzette tot herkenning
de wind ging stilletjes
liggen vervaagde tot een vleug
van welkome verkoeling
die nodig was om op te richten
staande gelijk een boom in groei

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster