Zie
Zie,
de wind verstrooide
talloze gedachten gretig
alsof hij het niet kon
die veel pijn zaaide
de wind fluisterde zacht
woorden van heling
die aarzelend intrede deden
het donker helder maakte
brein aanzette tot herkenning
de wind ging stilletjes
liggen vervaagde tot een vleug
van welkome verkoeling
die nodig was om op te richten
staande gelijk een boom in groei
Reacties
Een reactie posten