Soms heb je dat gevoel dat iets in je breekt

 Soms heb je dat gevoel dat iets in je breekt.

Niet omdat iemand je fysiek pijn doet, maar omdat iets diep vanbinnen zegt: dit klopt niet.
Je voelt het in je buik, in je borst, soms zelfs in je keel.
Alsof je lichaam luider spreekt dan woorden ooit kunnen.

Onrecht doet iets met je.
Het trekt aan alles wat je bent, het zet je wereld even scheef.
Je probeert het te begrijpen, te verzachten misschien, want je wílt niet oordelen, je wilt begrijpen.
Maar hoe meer je voelt, hoe duidelijker het wordt:
dit raakt aan iets diepers dan alleen het moment zelf.

Voor gevoelige mensen is dat extra intens.
Je voelt niet alleen wat er gebeurt,
je voelt de onderlaag, het onuitgesproken, het verzwijgen, het onechte.
En dat schuurt.
Want jouw systeem is afgestemd op waarheid.
Op zuiverheid.
Op oprechtheid.

Onrecht voelen is zwaar, maar het laat ook iets zien.
Het herinnert je aan jouw waarden.
Aan wat je niet langer kunt negeren.
Het wijst naar de plekken waar je jezelf te vaak hebt stilgehouden.

Veel hooggevoelige mensen hebben dit al jong geleerd.
Als kind voelde je vaak meer dan je kon uitleggen.
Je merkte spanningen in huis, verdriet dat niet uitgesproken werd,
of situaties waarin iemand deed alsof alles goed was, terwijl jij voelde dat dat niet waar was.
En omdat je nog klein was, trok je die lading naar binnen.
Je dacht: er is iets mis met mij.
Je leerde jezelf aanpassen, stilhouden, pleasen
niet omdat je dat wilde, maar omdat het veiliger voelde dan de pijn van afwijzing.

Daarom is onrecht zo voelbaar nu.

Dus als dat gevoel weer opkomt, dat knagende, dat machteloze,
weet dan dat het niet alleen pijn is.
Het is ook een teken van je diepgang, van je zuivere hart.
Je voelt onrecht omdat je hart niet verhard is.
En dat is precies wat de wereld nodig heeft:
mensen die nog durven voelen wat niet klopt.