Weet je

 Weet je

soms zou ik willen slapen
op de engelenvleugels
verlost van vele pijntjes
die vaak heel fijntjes
herinneren aan later ooit

het leven dan is voltooid
zal lachen met de sterren
stoeien met de engeltjes
ach die lieve bengeltjes

tussen waken en dromen
is dat mijn fantasieland
tja dat komt traag naderbij
soms in oeverloos verlangen
om daar de slingers op te hangen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster