Een kind ziet de wereld

 Er schuilt een diepe waarheid in deze woorden over de levensweg.

Een kind ziet de wereld door de perfectie van degenen van wie het houdt.
Zijn ouders, zijn rolmodellen, zijn voor hem onberispelijke helden.
Dan komt de dag waarop hij hun fouten, hun zwakheden, hun tegenstrijdigheden ontdekt...
en op die dag, zonder het te beseffen, wordt hij een tiener.

Maar opgroeien is niet alleen het zien van gebreken,
het is leren begrijpen, vergeven, liefhebben ondanks alles.
De dag dat we degenen vergeven die ons hebben gekwetst — soms onbedoeld —
worden we volwassen.

En wanneer we leren onszelf te vergeven,
onze eigen fouten, onze eigen beperkingen te accepteren,
dan raken we aan wijsheid.

Want echte volwassenheid is niet dat we niet meer vallen...
het is onszelf met mildheid bekijken,
en verder gaan, met een gerust hart. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster