Ergens diep in ons hart

 Ergens diep in ons hart is er vaak een klein stemmetje dat zegt: ''je zou je eigenlijk schuldig moeten voelen als je niet doorgaat met het blijven proberen en eigenlijk moet je bereid zijn het misbruikt te verdragen want ja, tis wel je kind he''!

Waarom zouden we onze tanden er op moeten breken of waarom zoveel ellende toestaan... ?
Besef dat het is oké het beter te willen, ook al gaat het om je kinderen, we verdienen beter en anders..
Als ''bloed'' er echt zo toe deed, zouden de kinderen je nooit op het hart hebben getrapt... geloof me!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster