Regenboog Boodschap

 Een poortdag kun je zien als een dag waarop het leven even een raampje openzet. Niet met grote trompetten of zweverig gedoe, maar heel gewoon, alsof er ineens wat meer frisse lucht door je innerlijke huis waait. Je hoeft er niets voor te kunnen of te weten — je hoeft er alleen maar te zijn.

Spiritueel gezien is een poortdag een moment waarop de energie wat zachter én helderder tegelijk aanvoelt. Alsof de ruis iets minder wordt en je jezelf net wat beter hoort denken en voelen. Dingen die je normaal wegduwt — een gevoel, een inzicht, een verlangen — kunnen zich nu makkelijker laten zien. Niet om je te overweldigen, maar om je vriendelijk aan te tikken: hé, kijk hier eens naar.

Veel mensen merken dat ze op zo’n dag gevoeliger zijn. Emoties kunnen wat sneller boven komen, herinneringen kunnen even aankloppen, of je voelt ineens heel duidelijk wat wel en niet meer bij je past. Dat is geen toeval en ook geen probleem. Het is een soort innerlijke opruiming, zoals je op een rustige zondag ineens zin krijgt om een kast uit te mesten.

Een poortdag vraagt niet om actie, maar om aandacht. Even vertragen. Een kop thee extra. Een wandeling zonder doel. Misschien een gesprek dat dieper gaat dan anders, of juist de behoefte aan stilte. Alles is goed. Er is geen goed of fout, geen test die je moet halen.

Het mooie is: poortdagen zijn niet streng of zwaar. Ze zijn eigenlijk heel gezellig, als je ze zo bekijkt. Het leven zegt als het ware: kom eens even zitten, ik wil je iets laten voelen. En wat dat is, verschilt voor iedereen. Voor de één is het rust, voor de ander helderheid, voor weer een ander simpelweg vermoeidheid omdat er innerlijk wat verschuift.

Je hoeft er niets mee te doen. Wat mag blijven, blijft. Wat klaar is, mag zachtjes verder. En jij? Jij mag gewoon meebewegen, op jouw tempo, met beide voeten op de grond en je hart een klein stukje open.

Dat is een poortdag: geen mysterie om bang voor te zijn, maar een uitnodiging om even dichter bij jezelf te komen.