In sommige ongezonde gezinsdynamieken

 In sommige ongezonde gezinsdynamieken kan iemand meer bezig zijn met de indruk die hij of zij als ouder maakt dan met de werkelijke emotionele behoeften van het kind. Naar de buitenwereld kan die persoon zorgzaam, betrokken en voorbeeldig lijken, terwijl het gedrag achter gesloten deuren heel anders kan zijn.

Voor een kind kan dat verschil tussen het publieke beeld en de werkelijkheid verwarrend en pijnlijk zijn. Een kind heeft geen perfecte ouder nodig, maar een ouder die aanwezig is, luistert, verantwoordelijkheid neemt, fouten kan erkennen en een gevoel van veiligheid biedt.

Het is belangrijk om niet op basis van één gedrag iemand automatisch als ‘narcist’ te bestempelen. Narcistische trekken zijn niet hetzelfde als een narcistische persoonlijkheidsstoornis; een diagnose kan alleen door een professional worden gesteld.

Goed ouderschap draait uiteindelijk niet om hoe voorbeeldig iemand tegenover anderen lijkt. Het gaat om wat een kind dagelijks ervaart: aandacht, respect, betrouwbaarheid, emotionele veiligheid en de ruimte om zichzelf te zijn.

Een mooie buitenkant kan anderen overtuigen, maar kinderen ervaren vooral wat er achter die buitenkant gebeurt. Uiteindelijk zijn het niet de woorden of het imago die het meest tellen, maar de manier waarop een kind zich werkelijk behandeld voelt.