Regenboog Boodschap

 Ook al voel je rust en stilte van binnen, betekent dat niet dat er niets gebeurt. In je schaduw is genoeg beweging. Wat daar leeft, komt naar boven zodra er ruimte ontstaat. Het is als een storm die net is gaan liggen: pas dan zie je echt welke schade er is achtergebleven.

Elke fluistering van je innerlijke kracht die je ooit hebt genegeerd, is weggeduwd in het donker en daar langzaam veranderd in een monster dat kon groeien. Het ontstond uit de momenten waarop je twijfelde, jezelf wegcijferde of kleiner maakte dan je werkelijk bent. Geen kwaad wezen, maar een product van te weinig zelfrespect en te weinig zelfliefde. En nu staat het daar, groot en dwingend, wachtend tot jij het eindelijk wilt zien.

Welk oud gedachtepatroon laat zich de laatste tijd horen, lief mens? Welk oud verhaal, gebouwd op zelfveroordeling, speelt zich steeds opnieuw af? Dat verhaal is de voeding geweest voor het wezen in je schaduw. In plaats van te blijven vluchten, mag je je nu omdraaien en het aankijken.
Voor jou voelt het misschien als een monster dat je met huid en haar wil opvreten, maar wat als het eigenlijk een klein, bang en verdrietig kind is dat smeekt om jouw aandacht? Een kind dat zich alleen en ongehoord voelt?

Wanneer jij dat kind op schoot neemt en echt naar het luistert, komt het werkelijke verhaal naar boven. Want in diezelfde schaduw ligt ook de schat van bevrijding. Zodra het kind de aandacht krijgt die het nodig heeft, lost het oude gedachtepatroon vanzelf op. Het had alleen bestaansrecht omdat het een hersenspinsel was, gevoed door het hoofd, niet door je hart.