Woorden kunnen geruststellend klinken
Woorden kunnen geruststellend klinken, maar uiteindelijk laten daden vaak zien wat iemand werkelijk bereid is te geven. Wanneer iemand steeds belooft iets te veranderen, respectvol te handelen of zich aan afspraken te houden, terwijl het gedrag hetzelfde blijft, ontstaat er een kloof tussen wat wordt gezegd en wat er daadwerkelijk gebeurt.
Die kloof wordt nog problematischer wanneer je haar benoemt en jouw waarneming vervolgens wordt ontkend. Misschien krijg je te horen dat je het verkeerd hebt begrepen, dat je te gevoelig bent of dat je dingen groter maakt dan ze zijn. Als dit zich herhaaldelijk voordoet, kan het je vertrouwen in je eigen geheugen, oordeel en werkelijkheid aantasten.Niet iedere tegenstrijdigheid betekent automatisch manipulatie en niet elk meningsverschil is gaslighting. Het gaat vooral om het patroon: wordt verantwoordelijkheid genomen wanneer iemand wordt geconfronteerd met zijn gedrag, of wordt de werkelijkheid steeds verdraaid om verantwoordelijkheid te vermijden?
Je hoeft niet eindeloos te discussiëren over iets wat je telkens opnieuw ziet gebeuren. Kijk naar consistentie. Komen beloften overeen met gedrag? Worden grenzen gerespecteerd? Verandert er daadwerkelijk iets nadat een probleem is besproken?
Soms ontstaat duidelijkheid wanneer je stopt met luisteren naar wat iemand zegt dat hij zal doen en begint te kijken naar wat hij consequent doet.
Vertrouwen groeit wanneer woorden en daden elkaar ondersteunen. Als ze voortdurend botsen, is dat op zichzelf belangrijke informatie.
Wat heeft jou geleerd om meer op iemands gedrag dan op diens woorden te vertrouwen?
Reacties
Een reactie posten