Linde

 Linde - De Oermoeder

Tot ver in de vorige eeuw had de Linde een belangrijke rol in het dagelijks leven van elke gemeenschap. Voor de kerstening was ze gewijd aan de Germaanse godin Freya, godin van de liefde, wellust, vruchtbaarheid, geboorte en de dood. In elk dorp stond er op het dorpsplein een Freyalinde. Daaronder werd gedanst, gedronken, bemind en werden huwelijken gesloten.

Ook gebruikten de Germanen de Linde als rechtsboom. Onder haar bladerdak werd vergaderd, recht gesproken en vonnissen geveld. Men geloofde dat de boom zou helpen de waarheid aan het licht te brengen en dat niemand kwaadwillig kon liegen zonder Freya's woede op te wekken.

Met de kerstening veranderde de Linde van beschermvrouwe. Zoals veel planten die gewijd waren aan Freya, was de Linde voortaan gewijd aan Maria. De Freyalinde werd zo een Marialinde en Lindebomen werden geplant naast kerken en boomkapellen werden opgehangen in de Linde.

Het is een schril contrast met vandaag de dag.

Ook al vinden we de Linde nog steeds in het hart van onze gemeenschappen, we eren haar niet langer als oermoeder, we brengen haar geen offers meer en vragen niet meer om haar wijze raad.

Toch staat ze nog steeds voor ons klaar. In parken, langs lanen en hier en daar staat ze nog te schitteren op een dorpsplein of naast een kerk.

En ook al ben je je er niet van bewust, als je bij haar in de buurt komt dan strekt ze haar lange, liefdevolle armen naar je uit en geeft ze je een stevige knuffel. Dan neemt ze, zoals niemand anders dan een moeder dat kan, de last van je schouders die je ongemerkt bij je draagt.

Want je hoeft niet alles zelf te dragen. Je staat er niet alleen voor.

Je bent verbonden met het alles en het niets, waarin ieder zijn rol speelt. En de Linde zorgt voor ons allemaal, bijen, elfen en mensenkinderen.