Bomen Boodschap

 De uitdaging is altijd om heel dicht bij jezelf te blijven. Wat de ander ook vindt van jou. Wat de ander ook zegt over jou. Maar wanneer je jouw hele ziel en zaligheid in de dingen legt die je doet, ligt daar een pijnpunt. Want als de ander het niet kan zien door zijn eigen verwarring, is dat iets wat raakt, lief mens. En het zou ervoor kunnen gaan zorgen dat je twijfelt, dat er allerlei ideeën van jou of over jou zich weer tonen, maar alles wat je daarin te doen hebt, is voelen dat het je raakt en weten dat je alles gegeven hebt wat er in je zit. Zolang jij weet en voelt dat dit klopt, dan is de rest niet zo relevant meer. Jij hebt te geven wat je hebt te geven zonder daarin jezelf te verliezen, want die leegtes vullen waar de ander eigenlijk zichzelf te dragen heeft, die tijd is geweest.

Wat deze periode je laat zien, lief mens, is vooral waar je staat. Je kent de manier waarop je het deed maar al te goed. Wat er vooral veranderd is, is dat je niet meer in die leegtes gaat. Dat kan voor wat verwarring zorgen bij de ander. Maar waar het hier om gaat – vooral om gaat – is dat je ziet dat dit is wat je altijd al deed. En natuurlijk zal dat patroon gaan pruttelen. Want zo heb je het altijd gedaan. Je bent altijd volledig beschikbaar geweest voor die enorme, niet te vullen leegtes van de ander. Leegtes waarin het nooit genoeg was of voldoende. Waar je altijd meer moest geven of waar altijd wel iets op aan te merken was. Maar wanneer je bent met hen die zichzelf kunnen dragen, ontstaat er een totaal andere dynamiek. Eentje die zoveel dieper gaat en waarin je elkaar echt naar een totaal ander niveau kunt brengen doordat je beiden op eigen benen staat. Je voedt elkaar. Al het andere is slopend. En dat is waar je het verschil in mag gaan zien. Waar het veld is van de onbevredigde behoeftes en het veld waarin je echt iets nieuws gaat doen met die mensen die net als jij zijn. Uiteindelijk gaat het namelijk niet over jou wanneer de ander zich alleen gelaten voelt in zijn of haar eigen leegte, want het is nooit aan jou geweest om die te vullen. En dat is waar je voor mag gaan staan, zodat er een fijne samenwerking komt die licht geeft in plaats van dat het jouw lichtje dooft.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster