Als het donker wordt
Als het donker wordt, weet dan dat het licht dichtbij is.
Soms huil je, terwijl de wereld lacht. Je hart is zwaar, maar weet: verdriet is geen eindpunt, het is een doorgang. Zoals een vrouw barensweeën verdraagt voor het wonder dat volgt, zo zal ook jouw pijn ruimte maken voor vreugde. Niet zomaar een lach, maar een diepe blijdschap die niemand je nog afneemt.
Je weet het zelf: uit dorst ontstaat de bron, uit stilte het lied, uit vasten de overvloed. Elke beproeving is een zaadje dat – soms onzichtbaar – uitgroeit tot iets wat eeuwig draagt. Zoals David schreef: “Wie met tranen zaait, zal met gejuich oogsten.” En zoals Jezus zei: “Het water dat Ik geef, wordt een bron in jou die eeuwig blijft stromen.”
Kennis is mooi, maar wijsheid zit in de daad. Geluk is niet alleen wat je voelt, maar wat je leeft. Wie alleen comfort zoekt, mist de groei. De edele mens richt zich op wat de ziel voedt – liefde, moed, geduld en waarachtigheid – zelfs als het pad smal is.
Dus blijf trouw, ook als het moeilijk is. Blijf volharden, put moed uit je innerlijke bron. Want er komt een dag dat alles wat pijn deed, zal verdwijnen. Dan is er alleen nog vreugde, licht, en een thuiskomen in jezelf – daar waar geen gekreun meer is, geen gemis, alleen vrede.
Soms huil je, terwijl de wereld lacht. Je hart is zwaar, maar weet: verdriet is geen eindpunt, het is een doorgang. Zoals een vrouw barensweeën verdraagt voor het wonder dat volgt, zo zal ook jouw pijn ruimte maken voor vreugde. Niet zomaar een lach, maar een diepe blijdschap die niemand je nog afneemt.
Je weet het zelf: uit dorst ontstaat de bron, uit stilte het lied, uit vasten de overvloed. Elke beproeving is een zaadje dat – soms onzichtbaar – uitgroeit tot iets wat eeuwig draagt. Zoals David schreef: “Wie met tranen zaait, zal met gejuich oogsten.” En zoals Jezus zei: “Het water dat Ik geef, wordt een bron in jou die eeuwig blijft stromen.”
Kennis is mooi, maar wijsheid zit in de daad. Geluk is niet alleen wat je voelt, maar wat je leeft. Wie alleen comfort zoekt, mist de groei. De edele mens richt zich op wat de ziel voedt – liefde, moed, geduld en waarachtigheid – zelfs als het pad smal is.
Dus blijf trouw, ook als het moeilijk is. Blijf volharden, put moed uit je innerlijke bron. Want er komt een dag dat alles wat pijn deed, zal verdwijnen. Dan is er alleen nog vreugde, licht, en een thuiskomen in jezelf – daar waar geen gekreun meer is, geen gemis, alleen vrede.
Laat je lamp branden, gevoed door de olie van kracht en liefde. En wees je bewust: wat je volgt, vormt je. Op sociale media, in gesprekken, in stilte: kies wat jou optilt. Want gedachten worden gewoonten, gewoonten worden wegen – en jij bent het die de richting bepaalt.
Reacties
Een reactie posten