Bomen Boodschap

 We zijn soms zo goed in het spiegelen van anderen. In het aanwijzen wat zij nog kunnen leren, waar het beter kan, waar het wringt. En weet je? Daar is niets mis mee. Spiegels zijn er om in te kijken, om te reflecteren, om helderheid te scheppen.

Maar vandaag nodig ik je uit om iets anders te doen. Draai die spiegel eens zachtjes naar jezelf toe. Niet om te oordelen. Niet om te schrikken van wat je ziet. Maar om jezelf te ontmoeten zoals je écht bent. In alle eerlijkheid. In alle menselijkheid.

Kijk eens goed. Achter die vermoeidheid. Achter die zorgen. Daar straalt iemand die al zoveel heeft gedragen, zoveel heeft geleerd, en die nog altijd groeit.
Zie je die ogen? Die hebben gehuild, gelachen, gedroomd.
Zie je dat hart? Dat klopt nog altijd trouw, ook al is het soms gekwetst.

Wees zacht voor wat je daar ziet. Zeg: “Ik zie je. En je mag er zijn.”
Je hoeft niet perfect te zijn. Je hoeft niet alles te begrijpen.
Je bent al genoeg. Nu. Hier.

En als je dan terug de wereld instapt, en iemand anders je iets spiegelt, weet dan: het is oké. Jij hebt je eigen spiegel al vastgehouden.
En daar heb je niet alleen eerlijkheid in gevonden, maar ook liefde.
Voor jezelf. Voor het leven. Voor wie het maar nodig heeft.