The Sound of Music

 **De Waarheid achter The Sound of Music**

"The Sound of Music" is een tijdloze klassieker die generaties heeft betoverd met zijn prachtige muziek en betoverende verhaal.

Echter, achter de schermen van deze geliefde film schuilen enkele fascinerende en onthullende feiten die een nieuw licht werpen op de productie en de personages.

Om te beginnen was de beroemde acteur Christopher Plummer, die de rol van kapitein Von Trapp vertolkte, eigenlijk geen fan van de film.

Hij vond het te sentimenteel en kon weinig humor in zijn rol vinden.

Zijn afkeer van de film leidde zelfs tot een verandering in zijn gedrag tijdens de opnames, waar hij overmatig begon te eten en te drinken. Zijn kritiek op de film weerspiegelde zijn eigen worstelingen met de productie.

Daarnaast vertelt Johannes von Trapp, de jongste van de echte kinderen van Maria en Georg, een ander verhaal over zijn moeder Maria.

In tegenstelling tot de liefdevolle en zorgzame filmversie, beschreef hij zijn moeder als ambitieus, onzeker en dominant.

Dit onthult een interessante kloof tussen de echte Maria en haar fictieve karakter in de film.

Tijdens de opnames van de romantische scène tussen Maria en Georg, speelde zich een komisch incident af.

Julie Andrews kreeg de slappe lach vanwege vreemde geluiden boven hen, wat resulteerde in het uitzetten van de lichten om de scène te redden. Ondanks deze komische onderbreking blijft deze scène een hoogtepunt van romantiek in de film.

Een ander ongeluk deed zich voor tijdens de opnames van de roeibootscène, waar Julie Andrews achterover viel in plaats van voorover, waardoor ze de jonge Gretl niet kon redden van een onderdompeling in het water.

De echte impact van dit incident wordt onthuld door actrice Kym Karath, die Gretl speelde, en hoe ze worstelde met het slikken van water en overgeven.

Al met al werpen deze achter-de-schermen anekdotes een nieuw en boeiend perspectief op een film die velen koesteren.

Ze herinneren ons eraan dat achter elke gepolijste en betoverende filmproductie echte mensen schuilen, met hun eigen strubbelingen en onvolkomenheden die bijdragen aan de complexiteit en menselijkheid van het eindproduct.