Ik kreeg een bericht van hem

 Ik kreeg een bericht van hem. Keurig geschreven. Vriendelijk zelfs. Voor iemand die de achtergrond niet kent, oogt het heel normaal en zelfs redelijk.

Maar ik voelde het meteen. Die kleine steek. Die subtiele draai. Die woorden die nét iets anders bedoelen dan ze lijken te zeggen.
En dan begint het. Die twijfel. Ben ik nou achterdochtig? Leg ik overal iets achter? Want anderen zien het niet. Die zeggen: “Maar het is toch gewoon een normaal bericht?”
Maar jij weet beter. Jij kent de geschiedenis. Jij voelt die onderstroom. Het zit in de details. In de timing. In wat er níet staat. In die ene zin die precies zo is geformuleerd dat jij je ongemakkelijk voelt, maar niemand anders het ziet.
En dat maakt het zwaar. Niet alleen het bericht zelf. Maar het gevoel dat jij degene bent die overal iets achter zoekt. Terwijl je gewoon reageert op wat je al honderden keren hebt ervaren.
Je bent niet achterdochtig. Je bent alert. En dat is niet hetzelfde.
Herken je dit? Dat je voelt wat anderen niet zien?

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster