Heb er jaren mee geworsteld

 Heb er jaren mee geworsteld, want ja, het is toch je kind..... en je kind blijft toch altijd je kind, deze gedachte was altijd mijn gedachte want mijn God wat waren ze gewenst!

Nu ben ik na al die jaren toch zo ver dat ik zeg, ze is over alle grenzen van het betamelijke richting mij overheen gegaan, mijn hart met haar voeten vertrapt, haar messen via mijn rug rechtstreeks in mijn hart gestoken, hoe kan ik haar ooit weer vertrouwen, nee dat is onmogelijk geworden!
De weg terug, is voorgoed afgesloten en dat maakt mij zo verdrietig om dit te moeten constateren, had het graag anders gezien......

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster