Ooit jouw handje in de mijne

 Ooit jouw handje in de mijne,

nooit week je van mijn zij
In jouw ogen was ik alles
en jij het dierbaarste voor mij
Jij was mijn kleine jongen,
wat was ik trots op jou
Samen twee handen op een buik,
niets wat dat veranderen zou
Jij gaf mij zoveel vreugde
en ik kon al mijn liefde aan jou kwijt
Voor altijd onafscheidelijk,
althans dat dacht ik in die tijd

Nu is alles anders,
zelfs op berichten reageer je niet meer
Dat ik voor jou niet lijk te bestaan
doet onbeschrijfelijk veel zeer
Hoe moet ik weten wat er in jouw hoofd speelt als jij niet reageert
Waarom wil je niet meer praten,
wat deed ik zo verkeerd

Een week, een maand
nu al een jaar niet meer in mijn leven
Voor een knuffel, een kus of zelfs een glimp zou ik alles willen geven
Geen dag gaat voorbij
dat ik in gedachten niet bij je ben
Vraag ik me af wat je doet, wat je voelt
en of ik straks jouw geur nog herken
Er blijft altijd een deel van jou bij mij,
hoe ver je ook rent
De band tussen moeder en kind gaat zo diep, hoe hard je ook ontkent

Ik weet dat er in jouw hart ook verdriet schuilt
Je probeert het weg te stoppen,
maar misschien dat jij in bed soms huilt
Ik zou zo graag mijn armen troostend om je
heen slaan
Zeggen dat alles goed komt
en dat ik je nooit meer laat gaan
Want al lijk je nu een grote vent,
je bent nog steeds mijn kind
Ik kan niet geloven
dat jij het niet ook moeilijk vindt

Ik heb als moeder mijn best gedaan,
toch deed ik het soms fout
Misschien heb ik jou daarmee gekwetst,
dat neemt niet weg dat ik veel van je houd
Weet dat de perfecte ouder niet bestaat
en elk verhaal twee kanten heeft
Er blijft altijd een stukje van mij dat jij niet kwijtraakt,
wat in jou voortleeft

In mijn hart draag ik mooie herinneringen met mij mee, maar ik wil er zo graag meer maken....
samen met zijn twee
Ik hoop dat jij ooit een eind wil maken aan deze boze dromen,
want dichterbij mijn hart
zal een ander nooit komen

Mocht jij ooit voor de deur staan
en willen luisteren naar mijn verhaal,
weet dan dat ik je met open armen
en veel liefde onthaal....

Liefs mama

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster