Schrijven

 Schrijven

Soms proberen mensen alles te controleren.
Elke stap, elke uitkomst, elke deur die nog dicht zit.
Maar het leven beweegt niet altijd volgens ons schema.
Er bestaan momenten waarop je alleen nog kunt vertrouwen.
Niet passief, niet moedeloos,
maar met een stille kracht vanbinnen die zegt:
“Misschien zie ik het pad nog niet volledig, maar ik voel dat ik gedragen word.”
Misschien is dat wel echte spiritualiteit.
Niet denken dat je alles weet,
maar durven wandelen terwijl niet elke straat verlicht is.
Want sommige antwoorden komen niet in ƩƩn grote openbaring.
Ze komen zachtjes.
In een ontmoeting.
In muziek.
In een onverwachte rust na een moeilijke periode.
Of gewoon in het besef dat je hart nog altijd liefde kan voelen, ondanks alles.
En misschien hoeft niet alles vandaag opgelost te worden.
Misschien mag je soms gewoon ademhalen, kijken naar de lucht en voelen:
ik ben onderweg.
En dat is voorlopig genoeg.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster