Twee kanten
Twee kanten
Elk verhaalkent schaduw én licht,
wat jij niet ziet,
draagt soms meer gewicht.
Een blik zegt iets,
maar nooit het geheel,
achter stilte schuilt vaak
meer dan één deel.
Wat voor de één een wond is,
is voor de ander oprecht.
dezelfde waarheid,
slechts anders gezegd.
Wat jij verzwijgt,
roep ik misschien uit,
wat jij behoudt,
gooi ik eruit.
Twee kanten, één verhaal,
nooit compleet apart,
waar begrip begint,
opent zich het hart.
Elk verhaal
kent koude en warmte tegelijk,
de ene ziet een muur,
de andere een rijk.
Wat jij verstopt,
laat ik juist zien,
de waarheid beweegt zich,
daar ergens tussenin misschien.
Jij noemt het zwakte,
ik noem het kracht,
wat jij hard vindt,
is voor mij juist zacht.
De stilte spreekt,
maar is vaak een gemis,
wanneer je alleen kijkt,
naar wat zichtbaar is.
Je oordeelt snel,
maar kent mijn pad niet,
elke stap draagt,
zijn eigen verdriet.
Twee versies, één verleden,
geen van beide fout,
want begrip begint,
waar oordeel ophoudt.
Reacties
Een reactie posten