Alles wat in het verleden en heden is gezegd

 Alles wat in het verleden en heden is gezegd, raakt ons schreef iemand.

Hoe we ook met vervreemding omgaan, de rode draad is verlammende pijn en verdriet. Wat volgens mij zou kunnen helpen, maar voor sommige van ons nooit zal gebeuren, is dat onze volwassen kinderen, ons uitleggen waarom ze hebben gedaan wat ze gedaan hebben, wat zij denken dat wij hen hebben aangedaan om deze vervreemding te veroorzaken.
Geloof dat dit een grote stap zou kunnen zijn in het begrijpen en misschien accepteren van, waarom ze ervoor kozen ons zo lang en zo wreed uit hun leven te weren.
Zou de pijn en het verdriet mogelijk verminderen.
Hun waarheid is misschien niet de werkelijke waarheid, maar hun geloof in de waarheid, weet dat ik het graag zou willen horen... ongeacht of ik het eens ben met het verhaal of niet.
Het "niet weten waarom" is volgens mij vergelijkbaar met de dood door duizend snijwonden.
Het is hier al 15 jaar geleden, een lange tijd. Ik rouw om, maar ben aan de andere kant no steeds blij met, de absoluut schattige en beminnelijke baby, het kind en de jonge volwassene die in mijn leven was totdat het slecht afliep.
Ik rouw niet om de vreemde die hij is geworden. Het volwassen kind ken ik niet meer, zou hem nooit meer kunnen vertrouwen, heb hem in gedachten laten gaan, maar in mijn hart niet.
Als moeder en met een enig kind, voor wie ik mijn leven had willen geven, di ikzo innig had liefgehad, kan het verraad, de wreedheid en het afschuwelijke gedrag dat ik door zijn toedoen heb moeten ondergaan, niet verwerken.
Zo iemand wil ik niet kennen of samen zijn. Zou zelf nooit in staat zijn om een ander mens zoveel kwaad te doen.
Daarom heb ik mijn verlies kunnen verwerken.
Mij rest een leven waarin verdriet altijd aanwezig zal zijn, maar probeer wel mijn vrede en geluk terug te vinden.
Het leven is kort, ben niet jong meer, mijne tijd is beperkt, zal dankbaar zijn voor de weinige goede dingen die ik heb, accepteren dat dit het leven is dat voor mij gepland was.. Het is niet het leven dat ik heb gekozen, maar is ook geen leven dat ik wil verspillen in bitterheid en woede, want niemand is dat waard.