Je bent nooit verloren, slechts onderweg

 Je bent nooit verloren, slechts onderweg.

Soms raken we verdwaald in de overvloed van alles om ons heen. We proberen vooruit te kijken, maar zien alleen een muur van bomen; het lijkt alsof het pad verloren is. Maar juist in dat moment, wanneer je de bomen het bos niet meer ziet, schuilt een diepere les.

Het bos vraagt je om stil te staan, om te ademen en te luisteren naar zijn fluistering. Het zegt: “Niet alles hoeft in één oogopslag helder te zijn. Vertrouw op je stappen, hoe klein ook. Elke boom, elk blad, elke schaduw is een deel van het grotere geheel.”

Door stil te staan ontdek je dat er geen haast is. Je hoeft niet meteen het einde te zien. Het pad ontvouwt zich stap voor stap, en het vertrouwen in jezelf wordt je kompas. In plaats van te verdwalen, leer je te navigeren. In plaats van angst, ontstaat verwondering.

Onthoud: zelfs als je het bos niet meer ziet, ben je nog steeds op de juiste plek. Het is de reis, niet de bestemming, die je dichter bij jezelf brengt. Blijf staan, adem, en laat het licht tussen de bomen door je pad verlichten.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster