Het vreet aan ons
Het vreet aan ons...
Wat we voor onszelf houden, verdwijnt niet echt. Onuitgesproken woorden, onderdrukte emoties en waarheden die we vermijden, vinden vaak een andere uitweg: slapeloosheid, angst, innerlijke spanning of een vage droefheid. Hoe meer we alles binnenhouden, hoe meer het zich opstapelt en steeds zwaarder gaat wegen.Maar alles in één keer zeggen is ook niet altijd de oplossing. Het belangrijkste is een gezonde manier te vinden om uit te drukken wat er in ons leeft: praten met iemand die je vertrouwt, schrijven, woorden geven aan je gevoelens, zelfs als die woorden niet perfect zijn. Je uiten betekent niet noodzakelijk iemand confronteren – het betekent vooral jezelf bevrijden.
Wat je voelt, verdient het om erkend te worden. Het erkennen is al een eerste stap om die last lichter te maken. Iets voor jezelf houden kan op korte termijn bescherming bieden, maar op de lange termijn put het je vaak uit. Jouw eigen manier vinden om je uit te drukken, op jouw tempo, kan een wereld van verschil maken.
Reacties
Een reactie posten