Er zijn pijnen in het leven die niet helemaal verdwijnen

 Er zijn pijnen in het leven die niet helemaal verdwijnen, zelfs als de tijd verstrijkt, en het dagelijks leven gaat gewoon door. Ze liggen rustig op de achtergrond, verstopt achter glimlachen en routines, maar ze leven nog steeds binnen. Sommige ervaringen laten zulke diepe sporen achter dat zelfs de kleinste woorden iets kunnen wekken waarvan je dacht dat het al lang had moeten wachten.

Een enkel woord, toon of situatie kan plotseling de deur openen naar emoties die aanvoelen als het verleden maar nog steeds in het lichaam en de geest wonen. Het toont aan dat heling niet altijd een rechte weg is, maar een proces van pauzes, terugvallen en langzaam begrip van jezelf.

Het betekent niet zwakte, maar dat je iets zwaars hebt gedragen. Ieder mens heeft zijn eigen onzichtbare verhaal, en wat niet van buitenaf gezien wordt, doet vaak het meest pijn van binnen. Daarom zijn empathie en aandacht belangrijk bij het ontmoeten van andere mensen.

Helen gaat niet alleen over vergeten, maar ook over leren leven met wat iemand heeft gevormd, zonder dat het het het huidige moment beheerst.