Je ziet het. Je voelt het

Je ziet het. Je voelt het.
En misschien ben jij wel de vrouw die beschikbaar is — die kiest voor hem, die er is — en toch merk je dat hij onrustig wordt. Twijfelt. Afstand neemt.
Niet omdat jij niet genoeg bent.
Maar omdat hij niet weet hoe hij moet omgaan met liefde die gewoon beschikbaar is.
Want als hij is opgegroeid met een moeder die emotioneel onbeschikbaar was — die er soms wel was en dan weer niet, die warmte gaf op onvoorspelbare momenten — dan leerde zijn zenuwstelsel iets wat hij nu nog steeds met zich meedraagt:
Liefde voelt als spanning. Als hopen. Als je best doen om iets vast te houden.
Een vrouw die gewoon van hem houdt — zonder spelletjes, zonder afstand — activeert dat gevoel niet.
Dus zegt zijn systeem: 'dit is niet echt. Dit is te makkelijk.'
En dan komt die stem.
'Misschien is er iets beters. Misschien mis ik iets.'
Maar wat hij mist is niet een andere vrouw.
Wat hij mist is het vermogen om te landen in wat goed voor hem is.
En dan is er nog iets.
Want echte liefde — jouw liefde — triggert ook iets anders in hem.
Iets wat misschien nog beangstigender is dan de twijfel.
Kwetsbaarheid.
Als jij er echt voor hem bent. Als je hem ziet. Als je niet weggaat. Dan kan hij zich niet langer verschuilen achter de afstand. Dan wordt hij uitgenodigd om zichzelf te laten zien — echt, zonder masker, zonder de sterke man te spelen die alles onder controle heeft.
En dat is precies wat hij nooit heeft geleerd.
Als kind was kwetsbaarheid niet veilig. Emoties werden niet opgevangen.
Zijn binnenwereld was niet welkom. Dus bouwde hij muren. Niet om jou buiten te houden — maar om zichzelf te beschermen tegen de pijn van opnieuw niet gezien worden.
Jouw liefde maakt die muren overbodig.
En dat is het meest bedreigende wat er is voor iemand die zijn hele leven heeft overleefd door zichzelf weg te stoppen.
Dit is geen verwijt aan hem.
Het is alleen nieuw voor hem.
Kwetsbaarheid is geen zwakte.
Het is de enige weg naar echte verbinding.
En wat nieuw is — kan vertrouwd worden.

Als hij bereid is te kijken waar dit echt vandaan komt.  

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster