Het ging om controle

 Het ging om controle.

Een narcistische moeder ziet haar dochter niet als een apart persoon met eigen wensen, een eigen lichaam, een eigen smaak. Ze ziet een verlengstuk van zichzelf. Iets wat ze kan vormen, bepalen, bezitten.

En het lichaam van een kind — haar haar, haar kleding, haar gewicht, haar uitstraling — is het meest zichtbare terrein om dat op uit te spelen.

Haar is niet zomaar haar. Het is identiteit. Het is vrouwelijkheid. Het is: dit ben ik.

Door daar de controle over te nemen, nam ze iets veel groters weg.

Toen ik ouder werd en mijn haar zelf mocht bepalen, verschoof het.

De schaar verdween. Maar de opmerkingen kwamen...

Over mijn lichaam. Over hoe ik eruitzag. Klein, kwetsend, bijna terloops — maar ze kwamen altijd aan.

En wat zo verraderlijk is aan dit soort opmerkingen: je went eraan. Je begint ze te geloven. Je neemt ze mee naar binnen, als een stem die je zelf gaat herhalen.

Ik groeide op met een verwarrend zelfbeeld. Onzekerheid over hoe ik eruitzag. Een lichaam dat voelde als iets wat anderen mochten beoordelen, niet iets van mezelf.

Dat is de nalatenschap van opgroeien met een moeder die jaloers was op haar eigen dochter. Dit is geen zeldzaam verhaal.

Misschien lees jij dit en denk je: dit klinkt zo vertrouwd.

Misschien was het bij jou geen haar. Misschien was het kleding. Of eten. Of je vriendschappen. Of de manier waarop je lachte, praatte, bewoog.

De plek verschilt. Het patroon is hetzelfde.

Een moeder die controle neemt over het lichaam van haar dochter, doet dat nooit zonder sporen achter te laten. Die sporen leven door — in hoe je naar jezelf kijkt, in hoe je over jezelf praat, in hoeveel ruimte je jezelf toestaat in te nemen.

Wat ik nu weet:

Dat wat er met jouw lichaam, jouw haar, jouw zelfbeeld is gedaan — dat zegt niets over wie jij bent.

Het zegt alles over wie zij was.

En het terugwinnen van dat gevoel — dat dit lichaam van jou is, dat jij mag bepalen wie je bent — dat is geen klein ding.

Dat is het werk. Het werk van pure zelfliefde.

Misschien draag jij ook zo'n verhaal. Over je haar, je lichaam, je stem.

In welke vorm het ook bij jou leefde, ik lees graag met je mee.