Dag na dag

 Dag na dag.

Niet jaar per jaar. Niet maand per maand.
Dag na dag.
Want soms is de toekomst te groot om naar te kijken.
Soms is het idee van de rest van mijn leven overweldigend.
Soms weet je niet hoe je ooit vrij kunt zijn van wat je al zo lang met je meedraagt.
En dan helpt het om te verkleinen.
Niet: hoe los ik dit allemaal op?
Maar: wat kan ik vandaag doen?
Niet: wanneer ben ik eindelijk genezen?
Maar: wat heb ik vandaag nodig?
Niet: waarom ben ik nog steeds hier?
Maar: wat is er vandaag goed gegaan — hoe klein ook?
Heling vraagt geen grote sprongen.
Ze vraagt kleine, consistente stapjes.
Dag na dag na dag.
En op een dag — zonder dat je het precies kunt aanwijzen — kijk je terug en zie je hoever je al bent gekomen.
Niet omdat je alles in één keer hebt opgelost.
Maar omdat je bleef gaan.
Dag na dag.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster