Je weet nog hoe het was in het begin

 Je weet nog hoe het was in het begin.

Hoe hij of zij naar je keek. Hoe bijzonder je je voelde. Hoe alles klopte.
En nu, jaren later, voel je uitputting. Spanning. Onzekerheid. Je loopt op eieren. Je past je aan. Je vraagt je af waar die persoon is gebleven die jou ooit zó zag.
Soms verlang je terug naar dat begin. Naar die aandacht. Die warmte.
Maar wat je mist, was nooit echt.
Het was love bombing. Een vorm van manipulatie die ervoor zorgt dat je verslaafd raakt aan momenten die nooit meer terugkomen. Het creëert een verlangen naar iets wat nooit stabiel was. Het houdt je vast in de hoop dat het weer wordt zoals toen.
Maar toen was ook niet echt.
Het was een middel om jou te binden.
En nu zit je vast in de vergelijking. In het gemis. In de twijfel of je niet te veel eist.
Je eist niet te veel. Je mist iets wat nooit bestond.
Herken je dit verlangen? Wat helpt jou om los te komen van die herinneringen?

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster