Je loopt op eieren. En je weet het

 Je loopt op eieren. En je weet het.

Je let op je woorden.

Je kiest je moment.

Je probeert de sfeer goed te houden.

Want je voelt: één verkeerde zin en het kantelt.

Dat is uitputtend.

Je bent constant alert.

Je checkt het gezicht, de toon, de stemming.

Je past je aan voordat je überhaupt iets zegt.

En toch gaat het mis.

Want op eieren lopen werkt niet.

Het maakt niet uit hoe voorzichtig je bent.

De eieren breken toch.

Niet omdat jij iets verkeerd doet.

Maar omdat de ander de regels blijft veranderen.

Vandaag is iets oké.

Morgen niet meer.

Gisteren was het fijn dat je vroeg hoe de dag was.

Nu ben je te opdringerig.

Je kunt het niet goed doen.

En dat is precies de bedoeling.

Op eieren lopen is geen oplossing.

Het is een symptoom.

Een teken dat jij je aanpast aan iemand die jou klein houdt.

Je mag stoppen met lopen op eieren.

Je mag gewoon jezelf zijn.

Zonder angst.

Zonder spanning.

Zonder constant te moeten opletten.

Als je dit herkent, weet dan: je bent niet overdreven.

Dit is geen normale relatie.

En je hoeft dit niet alleen te dragen.