Sommige lichten doven niet

 Sommige lichten doven niet omdat jij faalde, maar omdat ze nooit bedoeld waren om te blijven branden.

Blijf ademen. Blijf zacht. Blijf geloven, ook als geloven even voelt als strompelen in het donker.
Er zal een mens komen — misschien onverwacht, misschien heel gewoon —
die geen grote beloften hoeft te doen.
Iemand die niet vraagt wie je was, maar ziet wie je nog steeds bent.
Die niet repareert wat stuk lijkt, maar herkent wat nooit kapot was.
En dan, zonder drama, zonder trompetgeschal,
gaat er iets aan in jou.
Geen fel licht, maar een warme gloed.
Alsof je ziel fluistert: zie je wel, het mocht nog.
Geef dus niet op.
Het donker is geen eindpunt.
Het is slechts de pauze waarin het licht leert terug te komen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster