Later

 Later

schijnbaar is het windstil
bloed bruist in aderen
adem strak koud en kil
atmosfeer snijdt scherp

brein verzamelt woorden
doch lippen persen saam
eens waren het akkoorden
nu is niets meer bekwaam

onmacht bestiert het lijden
het hart kent geen ritme meer
eerst moet de band bevrijden
die trekt samen keer op keer

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster