In sommige narcistische dynamieken

 In sommige narcistische dynamieken lijkt het verhaal achteraf altijd dezelfde structuur te hebben: de ander is de schuldige, terwijl de persoon zelf de held, het slachtoffer of degene is die zogenaamd alleen maar heeft gereageerd.

De eigen fouten krijgen weinig aandacht. Verantwoordelijkheid wordt verschoven, gebeurtenissen worden anders voorgesteld en degene die vragen stelt, kan uiteindelijk worden neergezet als het probleem.

Dat kan bijzonder verwarrend zijn, vooral wanneer je merkt dat verschillende mensen alleen maar één kant van het verhaal kennen.

Daarom is het belangrijk om niet alleen naar woorden te luisteren, maar ook naar gedrag en terugkerende patronen. Kan iemand eerlijk erkennen dat hij fouten heeft gemaakt? Kan die persoon zich oprecht verontschuldigen? Is er bereidheid om gedrag te veranderen?

Niet iedere eenzijdige versie van een conflict betekent automatisch dat iemand narcistisch is. Maar wanneer iemand zichzelf structureel nooit als onderdeel van het probleem ziet, kan dat een belangrijk signaal zijn.

De waarheid hoeft niet voortdurend verdedigd te worden. Op lange termijn spreken gedrag en patronen vaak voor zichzelf.