Bloemen Boodschap

 Er komt een moment in ieder mensenleven waarop je het fluisteren van de waarheid niet langer kunt negeren. Niet de waarheid van dogma's of regels, maar de waarheid die zachtjes klopt in je hart, als de wind over een heilige berg. Je hoorde haar misschien in een lied, een stilte, een blik. En op dat moment wist je: er is méér.

Toen je dat innerlijke woord van licht ontving, werd er iets wakker in jou. Niet als een verplichting, maar als een herinnering. Je ziel herkende de bron waarvan ze afkomstig is – de adem van het Leven zelf. En op dat moment werd je niet alleen gehoord, je werd ook verzegeld. Niet met inkt of steen, maar met de adem van de Geest, het Vuur van Belofte dat eeuwen overleeft.

Zoals een zaadje dat in vertrouwen de aarde ingaat, vertrouw jij nu op iets dat groter is dan angst. Je geloof is geen sluitstuk van dogma, maar een open deur naar liefde, genade en kracht. Je draagt het merkteken van wat velen de Adem van God noemen, de Grote Stilte, het Woord dat vorm werd, de Levenskracht die eeuwig stroomt.

En in die kracht ben jij gedragen. Gekozen. Niet boven anderen, maar mét hen. Jij bent onderdeel van een levend lichaam, een heilig geheel — of je het nu een lichaam, een boom des levens, of het eeuwige licht noemt.

Je bent niet alleen. Je bent nooit alleen geweest. Je bent verzegeld met belofte, met waarheid, met liefde. En die liefde is jouw bestemming.