Soms moet je gewoon

 Soms moet je gewoon kunnen accepteren dat sommige mensen maar een stukje van je leven zijn, en niet je hele leven.

Je moet accepteren dat mensen veranderen, zich niet meer interesseren, geen teken van leven geven, hun geheugen wissen alsof het een harde schijf is.
Accepteren dat het feit dat berichten, telefoontjes, brieven die onbeantwoord blijven, gewoon betekent dat je verder moet. Er is een dag dat je moet accepteren dat de meeste mensen gewoon op doorreis zijn. Ook al is het heel pijnlijk om sommige mensen te vergeten. Mensen die je aanbad, die je volledig vertrouwde. Je moet begrijpen dat dit het leven is en dat je er niets aan kunt doen. Aan alle goede dingen komt een einde.