Voor wie deze kerst zich alleen voelt

 Voor wie deze kerst zich alleen voelt, niet omdat je niemand hebt maar omdat degenen die er “horen te zijn” er niet zijn of omdat je iemand mist die je liefhebt.

Misschien zeg je tegen jezelf:
ik zal het wel verkeerd hebben gedaan.
Dat is een oude reflex.
Een buiging die je ooit leerde maken om de liefde te bewaren.

Maar dit is wat waar is:

Ze verlaten je
maar jij verlaat jezelf niet meer.

Ze zijn niet loyaal aan jou
maar jij blijft je hart trouw.

Ze hebben oordelen over jou
maar jij verlaat je waarheid niet meer.

Ze hadden je veiligheid en warmte moeten geven
en gaven kilte, afwijzing en afstand.

Je kunt niemand dwingen om van je te houden.
Maar je kunt jezelf wél de ruimte geven om van een afstand te blijven liefhebben zonder jezelf te verliezen.

Je kunt geen relatie redden in je eentje.
Wie niet wil kijken, niet wil praten, niet wil bewegen heeft óók een keuze gemaakt.

Honderd keer sorry zeggen
voor iets wat nooit benoemd wordt is geen herstel.
Dat is langzaam verdwijnen.

Je hoeft niets mooier te maken dan het is. Je hoeft het niet te omtoveren.
Liefde is geen trucje.
Verbinding is geen beloning voor zelfopoffering.

Ruimte geven is geen opgeven.
Het is stoppen met trekken aan dichte deuren.
En ja, misschien zijn zij dan rustiger.
Maar belangrijker: jij blijft heel.

Dat betekent niet dat jij faalt.
Het betekent dat je niet langer liegt tegen jezelf.

Je bent niet hard geworden.
Je bent helder geworden.

En helderheid voelt soms eenzaam.
Maar het is wél waar.

Voor wie zich deze dagen even alleen voelt:
je bent niet alleen.
Er is verbinding, ook als die niet zichtbaar is.
Met het licht. Met het grotere geheel.
Met een zuivere liefdesfrequentie
die niet afhankelijk is van mensen of omstandigheden.

De mooiste herinneringen die je in je hart hebt bewaard zijn niet weg.
Ze verbinden je nog altijd met het familiehart op een diepere laag
dan woorden, gedrag of afstand.

Je hebt altijd een keuze.
Niet om alles goed te maken,
maar om liefde in je hart te laten wonen.

En dát is het wonder van pure liefde.
Ze blijft.
Ze stroomt.
Ze vraagt niets terug.

En die liefde…
dat ben jij. En de ander. Samen. Altijd.
Ook als er afstand is. Liefde is….

En weet: je bent niet alleen met dit gevoel, er lopen veel mooie mensen rond die zich ook wat verloren en alleen voelen.