Muiderpoortstation
Muiderpoortstation:
Tocht er door hun schimmen
Nog een stroom van lang,
Lang vergeten namen
Lang vergeten ogen?
Zullen wij nog weten
Dat wij ons vergeten
Zijn vergeten?
Victor E. van Vriesland
Dit ontroerende gedicht is van de dichter Victor E. van Vriesland en is aangebracht op het deportatiemonument bij het Muiderpoortstation in Amsterdam.
Het monument herdenkt de joodse buurtbewoners die tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn weggevoerd en herinnert voorbijgangers aan de anonimiteit van het vergeten.
Kernboodschap:
Het gedicht reflecteert op de vergankelijkheid van herinnering en de angst om volledig vergeten te worden, zowel door anderen als door onszelf.
Het gedicht reflecteert op de vergankelijkheid van herinnering en de angst om volledig vergeten te worden, zowel door anderen als door onszelf.
- Schimmen en stroom: Verwijst naar de gedeporteerden als schaduwen (schimmen) uit het verleden, een "stroom" van mensen.
- Vergeten namen/ogen: Onderstreept het verlies van persoonlijke identiteit.
- Het vergeten vergeten: Een diepzinnige vraag over het moment dat zelfs het besef dat we vergeten zijn, verdwijnt.
Het monument zelf, ontworpen door F. van der Linden, bestaat uit een bronzen reliƫf en werd onthuld in 1987.

Reacties
Een reactie posten