Met de jaren

 Met de jaren beginnen we vrede en sereniteit als schatten te verwelkomen. De opwinding en de opwinding verliezen hun aantrekkingskracht en we begrijpen eindelijk hoe kostbaar tijd is.

We hoeven ons niet meer te haasten, want we hebben geleerd dat wat voor ons bestemd is ons niet zal ontgaan.
Schoonheid zit in de langzame adem van waardering: weten dat de winter altijd zijn plaats zal geven in de lente en dat de donkere dagen die zich voordoen een welverdiende rust zullen bieden.

We begrijpen dat het leven vloeiend is, dat niets blijft stilstaan en we accepteren dat er evenveel toppen als dalen zullen zijn onderweg.
En terwijl de fysieke energie verzwakt, wordt de geest sterker. Je wordt een ervaren overlevende, een wezen dat gekenmerkt wordt door diepgaande wijsheid, verworven ten koste van vele beproevingen.
Binnenin je dragen we talloze verhalen: sommige worden met trots verteld, anderen zullen voor altijd begraven blijven.
We dragen ook fragmenten van iedereen van wie we gehouden hebben, en het hart wordt zwaar met genegenheid voor elke ziel die de onze heeft aangeraakt.

De stemming verlicht dan met een nieuwe lichtheid. We rennen niet meer, we proberen de tijd niet vooruit te lopen... we gaan vredig rond en genieten van elk moment tot aan de finish.
De gezaaide zaden hebben vruchten afgeworpen: ze zijn rijp, klaar om te delen en te genieten.

En bovenal begrijpen we eindelijk wat echt belangrijk was en wat niet. Je verlicht je geest, je ontdoet je van het onnodige, van alles wat je tegenwoordig onnodig in de weg stond.
Het leven is in werkelijkheid eenvoud. Het is jammer om zoveel jaren te besteden aan het ingewikkeld maken...

- Monica Bellucci. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster