Soms voelt het alsof je vastzit

 Soms voelt het alsof je vastzit in een wirwar van zorgen, alsof het leven je meer vragen geeft dan antwoorden. Maar juist op die momenten, wanneer je hart verlangt naar een teken, gebeurt er iets ogenschijnlijk kleins dat je ziel raakt. Een vogel die onverwacht langs je raam vliegt, een lied dat precies de woorden zingt die jij nodig had, een onbekende die je aankijkt alsof hij begrijpt wat je voelt.

Dat zijn geen toevalligheden. Het zijn tekens van boven, zachte herinneringen dat je gedragen wordt, zelfs als je het zelf niet altijd voelt. Het leven stuurt je kleine signalen om je te laten weten: je bent op de goede weg, ga door, je bent sterker dan je denkt.

Tekens van boven nodigen ons uit om stil te staan, ons hart open te zetten en te vertrouwen. Want zelfs in de donkerste periodes brandt er ergens een vonkje licht dat jou de weg wijst. Soms zie je het pas later, maar het is er altijd.

Ze fluisteren hoop, moed en liefde. Ze zeggen: “Durf te geloven dat je meer kunt dan je nu denkt. Vertrouw dat er iets groters is dat jou leidt. Alles wat je doormaakt, brengt je dichter bij de persoon die je bedoeld bent te zijn.”

En misschien is dat wel het mooiste van tekens van boven: ze herinneren ons eraan dat we nooit alleen zijn. Dat er altijd een kracht met ons meeloopt, die ons laat zien dat zelfs de kleinste momenten groots kunnen zijn.