De grote onmacht

 De grote onmacht,

het leed van de wereld
konden mijn schouders
nooit dragen helaas
toch bleef het nog hangen
in mijn handelen en doen

de verbijstering van de wereld
zag ik in ontelbare landen
en al ging ik daar helpen
het was de bekende druppel
voor de mij zo dierbare plaat

grote wreedheid in de wereld
koste ontelbare droge tranen
een klein deel dat over blijft
wordt stil verborgen in ijver
in de nacht ongemerkt vergoten

verslagenheid in verre oorden
wil men liever niet zien
ik zou het uit willen roepen
mensen kijk toch eens verder
sluit niet de ogen in je voorspoed

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster