De grote onmacht
De grote onmacht,
het leed van de wereldkonden mijn schouders
nooit dragen helaas
toch bleef het nog hangen
in mijn handelen en doen
de verbijstering van de wereld
zag ik in ontelbare landen
en al ging ik daar helpen
het was de bekende druppel
voor de mij zo dierbare plaat
grote wreedheid in de wereld
koste ontelbare droge tranen
een klein deel dat over blijft
wordt stil verborgen in ijver
in de nacht ongemerkt vergoten
verslagenheid in verre oorden
wil men liever niet zien
ik zou het uit willen roepen
mensen kijk toch eens verder
sluit niet de ogen in je voorspoed
Reacties
Een reactie posten