My Life , My Blog

  Verdwaald in je eigen gevoeligheid Soms voelt het alsof je verdrinkt in een zee van gevoelens die niet van jou zijn. Je bent altijd afgestemd op de wereld, altijd bezig met de gevoelens van anderen, met hun pijn, hun vreugde, hun ongemak. En ergens onderweg raak je jezelf kwijt. De stem die ooit zacht en helder in je fluisterde, de intuïtie die je richting gaf, lijkt nu te zijn verdwenen. Het is alsof je in een mistige kamer staat, de weg zoekend naar een deur die je niet meer kunt vinden. Je twijfelt aan alles: aan je keuzes, je gevoelens, je waarde. Je vraagt je af hoe je hier bent beland, hoe je dat diepe, geruststellende weten van binnen kwijt bent geraakt. “Waar ben ik gebleven?” Die vraag brandt. Het doet pijn om niet meer te voelen wat vroeger zo natuurlijk leek. Je voelt je afgesneden, alsof er een muur is opgetrokken tussen jou en je kern. En wat overblijft, is leegte. Een leegte die knaagt, die vraagt om iets wat je niet kunt benoemen. Maar weet dit: zelfs in die leegte...

Op dit moment ben je aan het ontluiken. Er wordt een nieuwe frisse start gemaakt. Het maakt je blij en geeft je het gevoel om te dansen. Het geeft je een gevoel van vrijheid en ruimte. Je voelt je heerlijk licht. Je bent klaar voor de volgende stap. Een tijd lang voelde je je aangetrokken om spiritueel verder te ontwikkelen. Je had alleen het gevoel dat je niet vooruit kwam. Nu heb je stappen gezet en sta je op dit moment in je kracht. Nieuwe mensen komen op je pad en gaan je verder bijstaan in je plannen. Daadkracht is wel een belangrijk aspect. Je zal je inzet moeten leveren. Dat is bij jou niet zo moeilijk. Soms ben je heel enthousiast. Dan loop je wel een beetje te snel van stapel waardoor je soms verkeerd begrepen wordt. Hou dus goed je stuur in handen bij de nieuwe fase waar je in gaat. Doe zoals het voor jou goed voelt. Probeer niet te veel altijd die ander een plezier te doen. Maar geef jezelf ook de ruimte om je energie op een juiste manier in te zetten. Een kleine ontspanning...

  "SPLENDOR IN THE GRASS"  (1961) SYNOPSIS:  "Bud and his high school sweetheart, Deanie, are weighed down by their parents' oppressive expectations, which threaten the future of their relationship. Deanie's mother and Bud's father caution their children against engaging in a sexual relationship, but for opposing reasons: Deanie's mother thinks Bud won't marry a girl with loose morals, while Bud's father is afraid of marriage and pregnancy that would ruin Bud's future at Yale." STARRING:  Warren Beatty, Natalie Wood, Audrey Christie, Pat Hingle, Barbara Loden, William Inge, Zohra Lambert, Joanna Roos, Fred Stewart and Sandy Dennis. SCREENPLAY:  William Inge DIRECTOR:  Elia Kazan AWARDS & OTHER HONORS: It was nominated for two (2) Academy Awards and won one (1) for: "Best Story & Screenplay - Written Directly for the Screen" It was nominated for eight ( 8 ) additional awards, by various entities, and won two (2) of them.

  With her flaming red hair and emerald green eyes, Xenia's unusual beauty makes her stand out in any crowd - that is until she unexpectedly meets her long lost cousin, Johanna, amidst the wreckage of a railway accident. Incredulous at finding her mirror image and desperate for a friend, Xenia's initial joy is soon replaced by misgivings when Johanna suggests an outrageous plan to swap lives for two weeks. However, these are soon swept aside by her forceful cousin and Xenia finds herself agreeing to help Johanna enjoy ten final days of freedom with the Englishman she loves before her arranged Royal marriage. As her cousin steals away from the site of the train crash, Xenia suddenly realises all that impersonating Johanna, even for a short while, will entail. Especially as her cousin was travelling to meet and marry her fiancé, King István of Luthenia, and the journey must continue so suspicions are not aroused. Surrounded by servants and diplomats, Xenia struggles to assume the...

What is portiere curtain? A portière is a hanging curtain placed over a door or over the doorless entrance to a room. Its name is derived from the word for door in French: porte From Asia, it came to Europe at a remote date. It is known to have been in use in Europe in the 4th century and was probably introduced much earlier. Like so many other domestic plenishings, it reached England by way of France, where it appears to have been originally called rideau de Porte (literally, "door curtain"). Common in wealthier households during the Victorian era, it is still occasionally used either as an ornament or as a means of mitigating draughts. It is usually of some heavy material, such as velvet, brocade, or plush, and is often fixed upon a brass arm, moving in a socket with the opening and closing of the door. eye for design Wikipedia

  Er zijn van die momenten waarop het voelt alsof je de hele wereld in je eentje moet dragen. Je staat op, ademt diep in en zet door, omdat het moet. Omdat er niemand lijkt te zijn die ziet hoeveel er werkelijk achter die glimlach schuilgaat. Je zorgt, je regelt, je houdt vol, maar diep vanbinnen voelt het soms alsof je op een dunne draad balanceert. Het gewicht van “alles alleen moeten doen” is niet alleen praktisch zwaar, het drukt ook op je hart. Het kan voelen alsof er geen ruimte is om even te leunen, alsof jouw pijn of jouw moeheid er niet helemaal mag zijn. Misschien heb je wel gemerkt dat je sneller zegt: “Het gaat goed”, terwijl er vanbinnen iets anders schreeuwt. Je raakt gewend om sterk te zijn, zo gewend dat je bijna vergeet hoe het is om je echt kwetsbaar te voelen zonder bang te zijn dat iemand je zwakte ziet. En toch… ergens diep vanbinnen is er dat stille verlangen. Het verlangen dat iemand naast je staat, dat iemand even zegt: “Je hoeft dit niet alleen te dragen.” ...

Soms is het leven vergelijkbaar met het leren van een nieuw kaartspel. (Om deze visualisatie gemakkelijker te maken, neem het spel pesten in je hoofd) Je luisterd aandachtig naar de spelregels en probeert deze in je op te nemen. Je bent onzeker want je weet niet zeker of je de spelregels beheerst. Toch ga je met enthousiasme het spel aan. Je bent je namelijk bewust dat het leren van het spel gemakkelijker gaat als je spelenderwijs te gang gaat. Je voelt je enorm blij tot het moment dat je je handen vol hebt van het rapen. Je kijkt naar je kaarten in je handen en je denkt "die ga ik toch nooit meer kwijt spelen". Toch is er een stemmetje die zegt het spel is nog niet afgelopen. 3x raden je wint! Je kunt al voelen dat het niet om het kaartspel gaat. Hoe zwaar je rugzak ook voelt, weet dat dit de fundering is die je kan gebruiken om jezelf te overwinnen, succes en geluk te bereiken. Houd je gedachten zuiver en kijk met een positieve blik naar de toekomst. Hoe groot je bagage ook...

Ford Plantation Located in Bryan County, Georgia. It was built on the site of the former Richmond Hill Plantation, which Sherman's troops burned in 1864, four days before the attack on Fort McAllister. Completed in 1937 and listed on the National Register of Historic Places in 1978, this magnificent Greek Revival estate was Clara Jane Bryant (April 11, 1866 – September 29, 1950) and Henry Ford's (July 30, 1863 – April 7, 1947) lowcountry winter retreat. Ford, the famed automotive titan, was America's first billionaire, despite having only a 6th grade education. The mansion was built with bricks salvaged from the historic Hermitage Plantation. This beautiful 7,000 square foot home overlooks the Ogeechee River. After Clara Ford's death on September 29, 1950, it was sold to the International Paper company. The Ford plantation remained unused for almost a decade. In 1959, the house and surrounding property was sold to a New Hampshire industrialist. The mansion changed hands...

  Nederland is jarig: morgen bestaat het koninkrijk 200 jaar! Na Napoleons nederlaag in 1813 werd Willem Frederik van Oranje, de zoon van de in 1795 verjaagde stadhouder Willem V, gevraagd naar Nederland terug te komen. Op 30 november van dat jaar kwam hij aan op Scheveningen. Sindsdien geldt 30 november als de geboortedag van het Koninkrijk der Nederlanden. Elke 25 jaar vieren we die verjaardag met het naspelen van de aankomst (de 'landing') van Willem van Oranje op het Scheveningse strand. Op de foto de 100e verjaardag van het koninkrijk.

  Cecil B. DeMille was always demanding of his actors and actresses. He insisted that everyone in "The Greatest Show on Earth" (1952) truly learn to perform the circus stunts they were supposed to be performing. This meant that Gloria Grahame had to let an elephant rest its foot an inch from her face. Given the film's mammoth structure and episodic nature, one element that is often overlooked is the caustic performance of Grahame in her first comic role. This was not DeMille's brainstorm from the start; his original casting ideas were thwarted when Lucille Ball became pregnant and second choice Paulette Goddard refused to perform the elephantine stuntwork herself. Grahame was in the midst of what would be the most productive period of her career; in addition to her ongoing film noir roles in films like "Sudden Fear" (1952), she also dazzled critics with her work in MGM's "The Bad and the Beautiful" (1952). As an eleventh hour replacement ...

  Ed Harris has publicly refused to speak about his experiences working on "The Abyss" (1989), saying, "I'm not talking about 'The Abyss' and I never will." One of the few things he said about it was "Asking me how I was treated on 'The Abyss' is like asking a soldier how he was treated in Vietnam." Similarly, Mary Elizabeth Mastrantonio said, "'The Abyss' was a lot of things. Fun to make was not one of them." Cast members had to become certified divers before filming began. The Deepcore crew started training together in the Caribbean one month before filming, in order to create a sense of camaraderie. Harris was not among them, as he was still filming another movie, so he got his certificate while training in a lake nearby. The actors playing the SEALs received a separate, military training. At the end of the shoot, Harris was the most accomplished diver (near-professional level) despite not having trained a single...

  Er komt een moment waarop je merkt dat je jezelf ergens onderweg bent kwijtgeraakt. Niet in één keer, maar beetje bij beetje. In de drukte van het leven, in het zorgen voor anderen, in het proberen alles goed te doen. Je hebt je aangepast, stilgehouden, weggecijferd. En zonder dat je het echt doorhad, ben je steeds verder bij jezelf vandaan gedreven. Op een dag kijk je in de spiegel en je herkent de blik in je eigen ogen niet meer. Er zit nog steeds iemand, iemand die functioneert, die lacht, die doorgaat, maar het voelt alsof er iets wezenlijks ontbreekt. De glans is weg, de diepte, de rust van binnen. Alsof je leeft op automatische piloot, maar de verbinding met je eigen hart bent verloren. Je herinnert je vaag hoe het ooit voelde om jezelf te zijn. Vrij, open, zacht, levend. Je wist wat je wilde, je voelde wat klopte. Je stem klonk helder. Maar ergens ben je die stem gaan dempen. Misschien omdat het veiliger leek om niet te veel te voelen. Misschien omdat je dacht dat anderen ...

De engelen dringen er bij je op aan, dat je goed zorg draagt voor je lichaan. Eet gezond voedsel, neem regelmatig lichaamsbeweging en vermijd giftige stoffen. Met deze kaart vragen de engelen je aandacht te hebben voor je lichaam. Het kan zijn dat je weerstand voelt tegen dit soort goede raad, en de engelen hebben je al herhaaldelijk benaderd over dit onderwerp. Zij herinneren je eraan dat je lichaam n instrument is dat, indien juist bespeeld, tot grotere harmonie leidt. Je geest is als muziek van n mooie piano, en de engelen vragen je om deze piano goed te onderhouden. Je engelen weten dat je, als je deze leiding volgt, je je geweldig zult voelen. Je beloning voor het volgen van de raad van de engelen zal zijn, meer geluk en meer energie. Zij zullen je helpen gemotiveerd te zijn en tijd te vinden om echt aan lichaamsbeweging te doen. Zij zullen je ook helpen je verlangen naar ongezonde dingen los te laten. Je zult genieten van de nieuwe vreugde, die het gevolg is van reinigen en goed ...

In 1810, Cassius Marcellus Clay was born into one of the wealthiest slave-owning families in Kentucky. However, while studying at Yale, he heard the radical abolitionist William Lloyd Garrison speak. It was a powerful experience that seriously challenged the beliefs Cassius was raised with, and set him on the path to embracing abolition. This prominent son of wealthy slave owners later served three terms in the Kentucky House of Representatives, where his anti-slavery views led to attacks and assassination attempts. The stories of Cassius Clay fighting off assailants sound like the stuff of legend. During a heated public debate, for example, a hired killer fired a bullet into Cassius’ chest… just as Cassius was unsheathing his bowie knife, which took the hit and saved his life. Despite having just taken the impact of a bullet, Cassius tossed the would-be assassin over an embankment… after slicing off his nose and one of his ears. When six men wielding knives and clubs attacked Cassius ...

  Jane Kean (April 10, 1923 – November 26, 2013) Her career in show business spanned seven decades and included appearing in nightclubs, on recordings, and in radio, television, Broadway and films. Among her most famous roles were as Trixie Norton on The Jackie Gleason Show, and as the voice of Belle in the perennial favorite Mister Magoo's Christmas Carol. She appeared in starring roles on Broadway in the 1950s in Will Success Spoil Rock Hunter?, in which she succeeded Jayne Mansfield. Other credits include Fats Waller's 1943 Broadway musical Early to Bed, Call Me Mister (in which she succeeded Betty Garrett), The Pajama Game, and Carnival! (succeeding Kaye Ballard). She also had a featured role in Take Me Along, which starred Jackie Gleason. Television audiences remember Kean for her role of Trixie Norton in a series of hour-long Honeymooners episodes—in color and with music—on The Jackie Gleason Show from 1966 to 1970. Other credits included appearances on The Phil Silvers S...

  Soms merk je ineens dat je jezelf een beetje kwijt bent. Niet omdat er iets fout ging, maar omdat je langzaam steeds verder bij jezelf vandaan bent geraakt. Een beetje aanpassen hier, een beetje slikken daar… Tot je op een dag denkt: wanneer ben ik mezelf eigenlijk kwijtgeraakt? Terugkomen bij jezelf is geen groots proces. Het is niet iets wat je moet ‘doen’. Het is eerder het afleggen van wat niet meer van jou is. De verwachtingen, de stemmen, de druk die je bent gaan dragen terwijl ze nooit van jou waren. Het is stil worden. Voelen wat er overblijft als alles even wegvalt. Soms voelt dat eerst leeg, of ongemakkelijk. Maar juist in die leegte vind je weer ruimte. Ruimte voor zachtheid. Voor waarheid. Voor jou. En langzaam hoor je weer dat fluisterstemmetje van binnen. Dat zachte weten dat er altijd al was. Dat zegt: Adem. Jij bent er nog. Je hoeft nergens heen, je bent al thuis.

Laat het labyrint zijn weg gaan. Leidt me over wegen die eens gesloten en verborgen waren, omdat zij de sleutel zijn tot de toekomst. Deze kaart verwijst naar de chaotische of heldere levensomstandigheden die samen een puzzel vormen. De mandala is het doolhof. Hij vertegenwoordigt de manier waarop alle wegen van de psyche naar een centraal punt leiden, de essentie van de ik - de totaliteit van het individu in zowel bewuste als onderbewuste aspecten. De kaart komt vaak te voorschijn wanneer voortekens of betekenisvolle toevalligheden (synchroniciteit) in uw externe wereld plaatsvinden. Zijn verschijning is een teken dat u de goede kant opgaat, dat de dingen op zijn plaats beginnen te vallen in uw leven. Er vindt een verandering in het patroon plaats. De kaart vertegenwoordigt persoonlijke groei, een vervulling van het lot of het rechtzetten van zaken. Het belooft dat orde in het leven mogelijk is. U bent instaat de rommelige en storende elementen te verwijderen uit uw leven of psyche, o...

The Heritage Square Museum is a collection of historic Victorian-era homes, nestled away next to one another within the bustling metropolis of Los Angeles. And the most famous of the homes, Hale House, has become quite popular as more than a tourist attraction, but as one of the city’s most paranormal venues. Hale House was built in 1887, and has often been described as the city’s most photographed and decorated home - as its ornate detail and color would have you believe. Back then it was a private resident, bought by the newlywed couple of James and Bessie Hale. Unfortunately, the marriage was short lived and the couple divorced only a few years later, with James passing away from a subsequent heart attack thereafter. Bessie retained title to the home and reportedly used it as a boarding house until the late 1950s. Bessie passed away in 1966 and the home was officially relocated to Heritage Square Museum in 1970, where it has stood as a publicly available site ever since. Speculation...

  In 1964 brandde het Gebouw voor Kunsten en Wetenschap aan de Zwarteweg volledig af. Het gebouw was vlak daarvoor nog het onderkomen van het Residentie Orkest, dat nu een nieuw dak boven het hoofd krijgt op het Spuiplein. Tegenwoordig staat op deze plek een deel van het ministerie van VWS.