Ik had je zo lief

 Ik had je zo lief

stilte brak de woorden open
geduld was op zijn plaats
langzaam begon je te vertellen
wijzers van de klok die kropen
de denkpauzes in jouw gedachten
verstomden stil vergleden in lucht
waarna de intentie onbelangrijk was
alles begon weer vaag te verzachten
hulpeloos zo nietszeggend vragend
waren jouw ogen in een stil gelaat
koortsachtig zoekend in verleden
niet wetende hoe het er nu voorstaat

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster