Jeneverbes gebruikt in de Volks- en Kruidengeneeskunde
Jeneverbes gebruikt in de Volks- en Kruidengeneeskunde Wat de oude schrijvers onder 'arkeuthos', 'kedros', 'oxykedros' als jeneverbes beschreven, waren zeker voor een deel andere Zuid Europese jeneverbessoorten zoals; Juniperus oxycedrus L., Juniperus phoenicea L. en Juniperus excelsa L.
De bessen
De Antieke artsen waaronder Dioscorides (ca. 50 n.o.j.), Hippocrates (460 – 377 v.o.j.) en Plinius de Oudere (77 n.o.j) prezen de bessen aan, als middel tegen spasmen van de baarmoeder. Ook werden de bessen door Dioscorides en Plinius de Oudere aanbevolen als water - en vruchtafdrijvend middel. Waarschijnlijk werden de bessen door de oude meesters al gebruikt bij baarmoederkoliek, dit om de menstruatie te bevorderen.
De zaadjes
Dioscorides schrijft dat de zaadjes van de jeneverbes werden gebruikt bij borst en lendenpijn, hoesten, maagpijn, winden en tegen beten van wilde dieren, vooral van slangen. Tegen innerlijke kneuzingen, moeilijke urinelozing, krampen en onderlijf bezwaren bij vrouwen.
De gom
Plinius de Oudere (77 n.o.j.) schrijft, dat de gom van 'Juniperus', geen enkele medicinale waarde had en daardoor ook niet werd aangewend bij het genezen van ziekten.
Echter Rembert Dodoens schrijft het volgende in zijn Cruydt-Boeck over de gom:,,Dese gumme met olie van Roosen vermenght / geneest die cloven aen handen ende voeten”.
Verder schrijft hij: “Die gumme (gom,hars) van Geneveren es goet ghebruyckt den ghenen die met coude fluymen in die maghe ende dermen verladen sijn / sy verdrijft ende doet afgaen alderhande wormen / ende stelpt die overvloedighe natuerlicke crankheyt (menstruatie) ende die vloet van den vrouwen”.
Ook Munting schrijft iets dergelijks over het gebruik van de gom: “De Gom, warm en droog in den tweede graad, gepulviriseert, en met Wijn ingedronken, dood de Wormen; versterkt de verkoude Zeenuwen; doed ’t Braken ophouden; stild de Roode- en Buykloop”.
De Pest
Tijdens de pest epidemie werd met de takken en bessen van de Jeneverbes, de huizen uitgerookt, om ze van deze ziekte te zuiveren. Er waren mensen onder het volk, die achtte het kauwen op de bessen al een afdoend middel om op deze manier de besmettelijke ziekte te ontlopen. Maar helaas ook deze denkers ontkwamen niet aan deze dodelijke ziekte.
In het Oostenrijkse Salzburg, in het plaatsje Pongau woedde een grote pestepidemie. Toen de nood op zijn hoogst was, was de redding nabij. Want men hoorde op een dag een vogel uit de boom roepen:
"EĪ²ts Kranawit (=Wacholder) unde Bibernell,
Dann sterbt ihr nit so schnell!”
"Eet Jeneverbes en Pimpernel,
dan sterf je niet zo snel.”
Vanaf die tijd dat de vogel dit had geroepen was de macht van de pest gebroken. Zo vertelt deze sage!
Reacties
Een reactie posten